ZPW - Zachodniopomorski Portal Wędkarski

Czebaczek amurski (Pseudorasbora parva)

Czebaczek amurski (Pseudorasbora parva) to niewielka ryba z rodziny karpiowatych, pochodząca z Azji Wschodniej (dorzecze Amuru, Chiny, Korea, Japonia). Gatunek ten jest uznawany za inwazyjny w wielu regionach świata, w tym także w Polsce. Jego wysoka rozrodczość oraz zdolność do szybkiego rozprzestrzeniania się stanowią zagrożenie dla rodzimych gatunków ryb i ekosystemów słodkowodnych. Pochodzenie i rozprzestrzenianie Pochodzenie: Czebaczek amurski występuje naturalnie w Azji Wschodniej – głównie w dorzeczu Amuru oraz w Chinach, Korei i Japonii. Introdukcja w Polsce: Gatunek został przypadkowo wprowadzony do Polski w latach 90. XX wieku, najprawdopodobniej wraz z materiałem zarybieniowym karpia. Introdukcja była niezamierzona i wynikała z braku kontroli nad transportem ryb. Charakterystyka Długość: Osiąga zazwyczaj 7–11 cm długości, w sprzyjających warunkach do 12 cm. Samice bywają nieco większe od samców. Ubarwienie: Srebrzyste, żółtawe lub zielonkawe, często z niebieskawym odcieniem. Może różnić się w zależności od środowiska. Otwór gębowy: Skierowany ku górze, co ułatwia pobieranie pokarmu z powierzchni wody – istotna cecha adaptacyjna. Zachowanie i żywienie Dieta: Gatunek wszystkożerny. Żywi się planktonem, owadami, małymi organizmami wodnymi oraz ikrą i narybkiem innych ryb, co zwiększa jego negatywny wpływ na rodzime gatunki. Tempo rozrodu: Charakteryzuje się […]…

ZPW Encyklopedia

Sumik czarny (Ameiurus melas)

Sumik czarny w polskich wodach – wyzwanie dla lokalnych ekosystemów Sumik czarny (Ameiurus melas, ang. black bullhead, black bullhead catfish) pochodzi z Ameryki Północnej. Od momentu introdukcji do Europy, w tym do Polski, budzi zainteresowanie naukowców i ekologów ze względu na potencjalny negatywny wpływ na rodzime populacje ryb oraz ekosystemy słodkowodne. Historia introdukcji Sumik czarny został sprowadzony do Europy głównie w celach akwakultury, akwarystyki i wędkarstwa. Po introdukcji szybko zaczął się rozmnażać i kolonizować nowe siedliska. W Polsce pierwsze obserwacje odnotowano pod koniec lat 50. XX wieku, natomiast oficjalne potwierdzenie obecności gatunku nastąpiło w 2007 roku. Różnice między sumikiem czarnym a sumikiem karłowatym Ameiurus melas jest blisko spokrewniony z sumikiem karłowatym (Ameiurus nebulosus) i wykazuje duże podobieństwo morfologiczne. Istnieją jednak cechy pozwalające odróżnić oba gatunki: Ubarwienie: sumik czarny jest zwykle ciemniejszy (często niemal czarny) z jaśniejszym brzuchem; sumik karłowaty ma marmurkowaty wzór na bokach. Promienie płetw: u sumika czarnego wyraźniejszy kontrast między jasnymi promieniami a ciemnymi błonami płetw odbytowej i ogonowej. Liczba promieni w płetwie odbytowej: 17–21 (najczęściej 18–20) u sumika czarnego; 21–24 (najczęściej 22–23) u sumika karłowatego. Kolec płetwy piersiowej: u sumika czarnego…

Hubert Świątek ustanowił nowy karpiowy Rekord Polski. Hubert Świątek i karp Max

Aktualne Zezwolenia Wędkarskie, Łowiska Zachodniopomorskie, Wędkarstwo Karpiowe

Łowisko Komercyjne Jarosławki – Zezwolenie na Wędkowanie

Główny akwen łowiska Główny akwen łowiska ma powierzchnię 10 ha. Głębokość zmienia się od 2 m w części północnej do około 3 m w części południowej przy grobli. Na dnie zalega niewielka warstwa mułu, a brzegi w znacznej części porośnięte są trzcinami i inną roślinnością. Zbiornik ma prostą linię brzegową, z wyjątkiem niewielkiej zatoki na zachodnim brzegu, w połowie łowiska. Zbiornik tworzy prostokąt o wymiarach około 200 m szerokości i 500 m długości. Na brzegu przygotowano 44 stanowiska wędkarskie (wiaty), a dla osób ceniących wygodę dostępne są również przyczepy kempingowe i domki letniskowe. W łowisku, poza innymi gatunkami ryb, najczęściej można liczyć na brania karpi i amurów dochodzących do 30 kg. Zaplecze łowiska Zaplecze łowiska stanowią dwa trawiaste parkingi, natryski z gorącą wodą oraz toalety. Na wielu stanowiskach znajdują się kempingi, a na pozostałych – drewniane budki chroniące przed deszczem, wiatrem i słońcem. Przy każdym stanowisku są stoliki i ławki. Rozbicie namiotu obok stanowiska nie stanowi problemu. Istnieje także możliwość wypożyczenia grilla, środków transportu oraz mat karpiowych. Obiekt czynny jest w sezonie 24 godziny na dobę, od wczesnej wiosny do późnej jesieni. Lokalizacja Łowisko komercyjne…

Fishing World

Wędkarski biwak – Podpórka biwakowa „Taganok”.

Wędkarski biwak – Przygotowanie na przygody przy ognisku W czasie letniego urlopu wielu z nas marzy o spędzeniu kilku nocy na łonie natury, rybackich przygodach przy ognisku, a przede wszystkim własnoręcznym przygotowaniu smakowitych potraw, takich jak tradycyjna zupa rybna czy ucha. Jednakże, bez odpowiedniego sprzętu, nasze plany mogą ulec zawodzie. W świecie wędkarstwa, zestaw bez haczyka to nic innego jak brakujący element, tak samo istotny jak brakujący dym do ogniska – zupa rybna. Dlatego też, aby bezproblemowo przygotować się do wędkarskiego gotowania na łonie natury, proponuję już teraz poświęcić kilka zimowych chwil na konstrukcję praktycznej teleskopowej podpórki biwakowej, znanej popularnie jako „Taganok”. Tagan dla uchy – Konstrukcja praktycznej podpórki Główną zaletą tej podpórki są jej niewielkie gabaryty, dzięki którym śmiało można ją spakować do plecaka lub trzymać przez cały sezon w bagażniku samochodu. Chociaż projekt „Taganoka” jest doskonale widoczny na załączonej fotografii, postaram się opisać kilka kluczowych elementów, dodając również poglądowy rysunek. Rury (pozycje nr 2 i 4): Wybierz rury odporne na korozję, co zapewni trwałość konstrukcji w różnych warunkach atmosferycznych. Istotne jest również zachowanie odpowiedniego dystansu między nimi wewnątrz,…

Fishing World, Wędkarskie Dygresje

Bałtyk na skraju wycieńczenia – dlaczego?

Bałtyk na skraju wycieńczenia – dlaczego? Morze Bałtyckie zmaga się z poważnymi problemami ekologicznymi, w tym z eutrofizacją, która dotyka aż 97% jego wód. Eutrofizacja to proces przeżyźnienia wód spowodowany nadmiarem biogennych substancji odżywczych, głównie azotu i fosforu, które pochodzą z różnych źródeł, takich jak: Rolnictwo: Niekontrolowane stosowanie nawozów oraz niewłaściwe zarządzanie odpadami zwierzęcymi. Ścieki komunalne i przemysłowe: Zanieczyszczenia dostające się do rzek i mórz. Depozycja atmosferyczna: Zanieczyszczenia przenoszone przez powietrze. Skutki eutrofizacji Nadmiar substancji biogennych prowadzi do masowego zakwitu glonów i sinic, co skutkuje powstawaniem tzw. martwych stref – obszarów o niskiej zawartości tlenu, gdzie życie morskie jest znacznie ograniczone. Obecnie martwe strefy zajmują około 17% powierzchni Bałtyku, co negatywnie wpływa na ekosystemy i zdrowie ryb. Eutrofizacja prowadzi również do zamykania kąpielisk morskich ze względu na toksyczność niektórych gatunków sinic. Zanieczyszczenia plastikowe Bałtyk jest jednym z najbardziej zanieczyszczonych mórz na świecie, a odpady plastikowe stanowią 60-80% wszystkich odpadów w jego wodach. Plastik dostaje się do morza głównie z: Niedostatecznie oczyszczonych ścieków. Zagubionych sieci rybackich (tzw. sieci widma). Śmieci pochodzących ze statków i instalacji przemysłowych. Mikrocząstki plastiku są wchłaniane…

ZPW Encyklopedia

Krab Wełnistoszczypcy – Eriocheir sinensis

Krab Wełnistoszczypcy: Inwazyjny Gospodarz Morza Północnego i Bałtyku Krab Wełnistoszczypcy (Eriocheir sinensis), pochodzący z Azji Wschodniej, jest gatunkiem inwazyjnym, który został introdukowany do Morza Północnego i Bałtyku na początku XX wieku poprzez wody balastowe statków płynących do Niemiec. Od tego czasu stał się częścią ekosystemu w tych regionach, stając się zarówno obiektem badań naukowych, jak i wyzwaniem dla ochrony lokalnej fauny i flory. Charakterystyka Morfologiczna Krab Wełnistoszczypcy cechuje się szerokim karapaksem, którego dorosłe osobniki mogą osiągać szerokość od 50 do nawet 100 mm. Jednakże, średnia szerokość karapaksu zazwyczaj mieści się w przedziale od 50 do 80 mm. Charakterystyczną cechą tego gatunku są szczypce samców, których końcówki zdobi „futro”, nadając im specyficzny wygląd. Odżywianie i Środowisko Krab Wełnistoszczypcy jest wszystkożerny, choć jego dieta składa się głównie z roślin, bezkręgowców takich jak mięczaki, rureczniki i larwy owadów, oraz padliny. Nie ma potwierdzonych przypadków chwytania ryb szczypcami, co jest mało prawdopodobne z uwagi na jego powolne poruszanie się. Ten gatunek można spotkać wzdłuż brzegów oraz w wodach o głębokości do 10 metrów. Dymorfizm Płciowy Samice kraba Wełnistoszczypcego mają mniej „włosów” na szczypcach w porównaniu do samców…

Zezwolenia wędkarskie 2026

Aktualne ceny • Zasady • Pełne listy łowisk

Szybki dostęp do najpopularniejszych zezwoleń 2026 – ceny, zasady i łowiska