ZPW - Zachodniopomorski Portal Wędkarski

Jaź – (Leuciscus idus L.) – Common Dace

Jaź: Wazony Gracz na Polskich Wodach Jaź (Leuciscus idus L.), znany również jako Dare lub Dart, to gatunek słodkowodnej ryby karpiokształtnej z rodziny karpiowatych. Poniżej przedstawiam kluczowe informacje na temat tego fascynującego gatunku: Występowanie: Jaź jest spotykany w wodach słodkich Europy i Azji, choć największe populacje można znaleźć we Francji i Niemczech. W Polsce również jest obecny, stanowiąc istotny element lokalnych ekosystemów. Charakterystyka: Ciało jaźia jest bocznie spłaszczone i lekko wygrzbiecone, pokryte małymi łuskami. Jego wygląd przypomina inne ryby karpiowate, ale posiada charakterystyczne cechy, takie jak ciemnozielony grzbiet, srebrzyste boki i jasny brzuch. Przeciętnie dorasta do około 40 cm długości, ale może osiągnąć maksymalnie 76 cm długości i ważyć do 4 kg. Zachowanie: Jaź przebywa głównie w strefie pelagialnej dużych jezior i rzek. Jego dieta składa się głównie z owadów, mięczaków i skorupiaków. Tarło jaźia odbywa się wiosną, między kwietniem a czerwcem, co sprawia, że jest to czas intensywnej aktywności rozrodczej. Ochrona: W Polsce jaź nie posiada okresu ochronnego, jednak istnieje wymiar ochronny wynoszący 25 cm. Pomimo braku okresu ochronnego, kontrolowane rybołówstwo jest istotne dla zachowania równowagi populacji jaźia.

ZPW Encyklopedia

Głowacica-Huho huho-Huchen

Głowacica (Hucho hucho) – słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych (Salmonidae) należąca do rzędu łososiokształtnych (Salmoniformes). Charakterystyka: Głowacica to duża ryba o wydłużonym, wrzecionowatym ciele, które jest okrągłe w przekroju. Ma dużą, lekko spłaszczoną głowę z szeroko wyciętym otworem gębowym. Między płetwą grzbietową a ogonową znajduje się płetwa tłuszczowa. Łuski są bardzo drobne. Posiada 4-8 hakowatych zębów umieszczonych w jednym rzędzie. Grzbiet ma brązowawy lub zielonkawoszary kolor, boki są jaśniejsze z miedzianym połyskiem, a brzuch biały. Na bokach ryby znajdują się liczne, nieregularnie rozmieszczone ciemne plamki. Głowacica-Huho huho-Huchen Wymiary i waga: Piętnastoletnie osobniki mogą osiągać długość 150 cm i wagę 52 kg. Największy złowiony osobnik miał 183 cm długości i ważył 60 kg. Najczęściej spotykane osobniki ważą od 2 do 4 kg. Występowanie: Głowacica pierwotnie występowała w dorzeczu środkowego i dolnego Dunaju, dlatego zwana jest łososiem Dunaju. Obecnie spotykana również w Renie i jego dorzeczu, a także w rzekach gór Atlasu w Maroku, gdzie temperatura wody sięga 26 stopni, choć tam nie rozmnaża się naturalnie. W Polsce występuje w Czarnej Orawie (dopływ Wagu) oraz w rzekach zarybianych tym gatunkiem: Poprad,

Tajmień, także znany jako tajmen (Hucho taimen),

ZPW Encyklopedia

Tajmień, tajmen (Hucho taimen)

Tajmień, znany również jako tajmen (Hucho taimen), to imponująca słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych (Salmonidae), często klasyfikowana jako podgatunek głowacicy (Hucho hucho). Jest to największy i najstarszy przedstawiciel swojej rodziny, wysoko ceniony w wędkarstwie sportowym ze względu na swoje rozmiary i siłę. Oto najważniejsze informacje na temat tego fascynującego gatunku: Występowanie: Tajmień występuje głównie w dorzeczach górnej Wołgi, Uralu i Peczory. Można go również spotkać w rzekach Syberii oraz w dorzeczu rzeki Amur. Charakterystyka: Pokrewieństwo z głowacicą: Tajmień jest blisko spokrewniony z głowacicą, ale różni się od niej liczbą wyrostków skrzelowych na pierwszym łuku skrzelowym. Głowacica ma ich 16, podczas gdy tajmień posiada 11 lub 12. Rozmiary: Dorosłe osobniki mogą osiągać imponujące rozmiary, nawet do 2 metrów długości i ważyć do 100 kg. Ubarwienie: Samce przed tarłem stają się bardziej jaskrawe, a dolna część płetwy grzbietowej i płetwa odbytowa przybierają pomarańczowo-czerwony kolor. Status ochronny: Badania populacji tajmienia w rzece Wusuli w Chinach (2002, 2003) wykazały, że gatunek ten jest zagrożony. Nadmierny połów, zwłaszcza w celach sportowych, stanowi poważne zagrożenie dla jego przetrwania. Nazewnictwo: W języku polskim Hucho taimen występuje pod dwiema nazwami: tajmień i tajmen. Tajmen jest

Biologia i Ekologia Minoga Rzecznego (Lampetra fluviatilis)

ZPW Encyklopedia

Minog rzeczny-Lampetra fluviatilis-River lamprey

Biologia i Ekologia Minoga Rzecznego (Lampetra fluviatilis) Morfologia i Anatomia Minog rzeczny (Lampetra fluviatilis) należy do gromady bezżuchwowców, charakteryzujących się brakiem tradycyjnych szczęk i kości żuchwowych. Jest to specyficzny organizm z rodziny minogowatych, z wydłużonym, wężowatym ciałem, osiągającym przeciętnie długość około 30–40 centymetrów. Jego otwór gębowy ma postać okrągłej przyssawki, uzbrojonej w liczne rogowe zęby, co umożliwia mu skuteczne przyczepianie się do ciała ryb-żywicieli. Rozmieszczenie Geograficzne Minog rzeczny występuje wzdłuż europejskich wybrzeży Atlantyku – od północnej Norwegii aż po Morze Śródziemne (w tym północne Włochy), a także w wodach basenu Morza Bałtyckiego. Odgrywa istotną rolę w ekosystemach strefy przybrzeżnej oraz rzek, do których wpływa na rozród. Zachowania Wędrowne i Cykl Życiowy Jako organizm dwuśrodowiskowy (anadromiczny), minog rzeczny odbywa regularne migracje. Dorosłe osobniki odbywają wędrówkę tarłową z morza w górę rzek jesienią i zimą. Podczas tej wędrówki przestają przyjmować pokarm. Wiosną samce i samice wspólnie budują gniazda – owalne jamy w kamienistym lub żwirowym podłożu rzeki, gdzie składają i zapładniają ikrę. Po tarle dorosłe osobniki giną. Z jaj wylęgają się ślepe, pozbawione przyssawki larwy (zwane ślepicami), które spędzają w rzecznym

ZPW Encyklopedia

Certa – (Vimba vimba L.) – Blauwneus

Certa (Vimba vimba), znana również jako blauwneus, to gatunek ryby słodkowodnej z rodziny karpiowatych, który występuje w różnych zlewiskach, w tym Morza Północnego, Bałtyckiego, Azowskiego, Czarnego i Kaspijskiego, a także w jeziorach Ładoga i Pejpus. W Polsce certę można spotkać głównie w dolnych partiach wolno płynących rzek oraz w przybrzeżnych wodach morskich. Charakterystyka Wygląd Wielkość: Certa osiąga długość do 50 cm, zazwyczaj mierzy od 30 do 40 cm. Ciało: Jest wydłużone i mocno bocznie spłaszczone, co jest typowe dla ryb żyjących na dnie. Ubarwienie: Grzbiet ma szarawo-niebieski kolor, boki są srebrzyste, a brzuch biały. Podczas tarła grzbiet i boki mogą przybrać prawie czarny kolor, a spód ciała pomarańczowy lub żółty. Otwór gębowy Certa ma miękki otwór gębowy z grubymi wargami, umiejscowiony w dolnej części wystającego pyska. Płetwa ogonowa Płetwa ogonowa jest głęboko wcięta. Występowanie w Polsce Certa zamieszkuje: Wisła: Główna rzeka, w której można spotkać certę. Dopływy Wisły: Takie jak San, Wisłok, Raba i Dunajec. Odra: Również obecna w tej rzece oraz jej dopływach. Dopływy Odry: Warta, Nysa Łużycka, Bóbr Preferuje wolno płynące wody o twardym dnie oraz miejsca z umiarkowanym nurtem. Tarło

Brzana: Ryba Karpiowata o Wspaniałym Uroku

ZPW Encyklopedia

Brzana – Barbus barbus l.-Barbel

Brzana: Ryba Karpiowata o Wspaniałym Uroku Brzana (Barbus barbus l.), znana także jako barbel, to gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych. Jej występowanie obejmuje dorzecza wielu rzek w Europie, takich jak Loara, Rodan, Ren, Dunaj, Łaba, Odra, Wisła, Niemen, Dniestr i Dniepr, a także Półwysep Iberyjski. Jest to ryba wyłącznie słodkowodna, choć została introdukowana we Włoszech i Maroku. Charakterystyka Morfologiczna Brzana charakteryzuje się długim, niskim i walcowatym ciałem. Jej otwór gębowy jest dolny, wysuwany i wyposażony w dwie pary wąsików. Oczy tej ryby są nieco skierowane ku górze. Płetwa ogonowa brzany jest głęboko wcięta, a ostatni promień płetwy grzbietowej jest twardy i gruby. Ubarwienie brzany jest zazwyczaj oliwkowozielone lub ciemnoszare na grzbiecie, z jaśniejszymi bokami i białym brzuchem. Płetwy grzbietowa i ogonowa mają szare zabarwienie z ciemniejszym obrzeżeniem, natomiast pozostałe płetwy są czerwonawe. Zachowanie i Dieta Brzany są rybami typowo rzecznymi. Preferują miejsca o twardym, kamienistym lub kamienisto-żwirowym dnie oraz szybkim nurcie. Osobniki młode zazwyczaj przebywają bliżej brzegu, podczas gdy starsze egzemplarze przemieszczają się w głównym nurcie, w głębszych partiach rzeki. Ich dieta składa się głównie z larw owadów wodnych, kiełży,

Zezwolenia wędkarskie 2026

Aktualne ceny • Zasady • Pełne listy łowisk

Szybki dostęp do najpopularniejszych zezwoleń 2026

Jaź – (Leuciscus idus L.) – Common Dace

Głowacica-Huho huho-Huchen

Tajmień, tajmen (Hucho taimen)

Minog rzeczny-Lampetra fluviatilis-River lamprey

Certa – (Vimba vimba L.) – Blauwneus

Brzana – Barbus barbus l.-Barbel

Dziękujemy za odwiedzenie ZPW