ZPW - Zachodniopomorski Portal Wędkarski

Lin (Tinca tinca) – Tench

Lin (Tinca tinca) – Ryba Charakterystyczna dla Wód Śródlądowych Lin, znany również jako pszenicznik, oczeretniak, mulak oraz kaliniak, jest jedynym przedstawicielem rodzaju Tinca z rodziny karpiowatych (Cyprinidae). Ta ryba słodkowodna występuje w praktycznie każdym rodzaju wód stojących i płynących, ale preferuje ciepłe, płytkie, silnie zarośnięte wody, zwane „jeziorami linowo-szczupakowymi”, takie jak na przykład Płoń. Podobnie jak amur i tołpyga, lin jest odporny na niską zawartość tlenu w wodzie, co czyni go wyjątkowo dostosowanym do różnych środowisk. Charakterystyka Morfologiczna Lin osiąga zazwyczaj długość 30-40 cm i wagę 1-2 kg, choć rekordowe osobniki mogą dorastać nawet do 70 cm i ważyć 7,5 kg. Jego ciało jest krępe, wygrzbiecone i okrągłe w poprzecznym przekroju, pokryte drobnymi łuskami. Płetwy charakteryzują się zaokrąglonym kształtem, a oczy są stosunkowo małe i okrągłe. Lin ma wyraźny dymorfizm płciowy, przy czym płetwy brzuszne samca są znacznie większe niż u samicy. Zachowanie i Żywienie Jest to ryba ostrożna, unikająca zagrożeń i hałasu nad wodą. Lin preferuje nocne żerowanie i spędza czas zagrzebany w mule, polując na glony i bezkręgowce zamieszkujące dno zbiornika wodnego. Zastosowanie w Wędkarstwie Lin jest ceniony przez wędkarzy […]…

ZPW Encyklopedia

Sumik karłowaty – (Ameiurus nebulosus) – Brown bullhead

Sumik karłowaty (Ameiurus nebulosus) Sumik karłowaty (kolczak) (Ameiurus nebulosus) to gatunek słodkowodnej, drapieżnej ryby z rodziny sumikowatych (Ictaluridae). W Polsce znany jest także pod nazwami: kolczak, kanadaj, sumik kanadyjski oraz pod synonimem Ictalurus nebulosus. Gatunek pochodzi z Ameryki Północnej i został introdukowany do wielu krajów, w tym do Polski. Występowanie i środowisko Sumik karłowaty pierwotnie występował w Ameryce Północnej, jednak obecnie spotykany jest w wielu krajach Europy. W Polsce występuje licznie, miejscami nawet masowo. Preferuje wody stojące oraz wolno płynące, o miękkim, mulistym podłożu. Rzadziej spotykany jest w wodach słonawych. Dobrze przystosowuje się do trudnych warunków środowiskowych. Charakterystyka Długość: zazwyczaj do 30 cm, maksymalnie do 55 cm. Masa ciała: do około 3–4 kg. Pokarm: mięczaki, owady, pijawki, plankton, ikra oraz małe ryby. Odporność i adaptacja Gatunek wykazuje dużą odporność na niski poziom tlenu, wysoki poziom dwutlenku węgla, zanieczyszczenia oraz podwyższoną temperaturę wody. Ta cecha sprzyja jego ekspansji w środowiskach zdegradowanych. Status prawny w Polsce Sumik karłowaty nie posiada wymiaru ani okresu ochronnego. Ze względu na inwazyjny charakter zaleca się jego eliminację z łowisk poprzez bezzwłoczne uśmiercenie po złowieniu. Gatunek znajduje się na krajowej liście…

ZPW Encyklopedia

Kleń – (Leuciscus cephalus) – Chub

Kleń: Ryba Słodkowodna o Wielu Twarzach Kleń, znany także jako kleń europejski (Leuciscus cephalus), to niezwykła ryba słodkowodna, która budzi zainteresowanie zarówno wśród wędkarzy, jak i entuzjastów przyrody. Jego charakterystyczne cechy i fascynujące zachowanie sprawiają, że jest to gatunek godny poznania. Opis Morfologiczny Kleń ma wyjątkowy wygląd, który łatwo odróżnić od innych ryb. Jego ciało jest lekko bocznie spłaszczone i pokryte dużymi, czarno obrzeżonymi łuskami. Z wyraźnie zarysowanymi, szeroko osadzonymi oczami, kleń wygląda jak mistrz kamuflażu wśród wód słodkich. Płetwa grzbietowa i ogonowa mają szarozielone zabarwienie, podczas gdy płetwy brzuszne i odbytowa są czerwone, dodając mu charakterystyczny wygląd. Środowisko Naturalne Kleń to ryba, która doskonale przystosowała się do różnorodnych środowisk wodnych. Można go spotkać zarówno w rzekach o wolnym nurcie, jak i w jeziorach, zbiornikach zaporowych czy nawet w zatokach morskich. Preferuje wody o umiarkowanym przepływie, choć potrafi przetrwać nawet w warunkach o większym prądzie. Jest też niezwykle odporna na zmiany temperatury, co sprawia, że jego zasięg występowania jest szeroki. Zachowanie i Żerowanie Kleń to ryba wszystkożerna, co czyni go wyjątkowo łatwym łupem dla wędkarzy. Od młodego wieku pożera różnorodne pokarmy, począwszy od larw…

ZPW Encyklopedia

Boleń – Aspius aspius – Asp

Boleń: Europejska Ryba Karpiowata – jedyny w swoim rodzaju drapieżny karp Boleń (Aspius aspius), znany również jako rapa, to słodkowodna ryba z rodziny karpiowatych (Cyprinidae). Charakteryzuje się wydłużonym, bocznie spłaszczonym ciałem, spiczastą głową i stosunkowo małymi oczami. Otwór gębowy jest szeroki i końcowy- to znaczy. że otwór gębowy znajduje się na samym przodzie głowy (a nie np. pod spodem jak u suma czy pod przodem jak u leszcza), a dolna szczęka ma charakterystyczne zgrubienie na końcu, które chowa się we wgłębieniu szczęki górnej. ?Nazewnictwo i etymologia: Polska nazwa „boleń” pochodzi prawdopodobnie od prasłowiańskiego rdzenia *bol- (wiązanego z czymś dużym). Nazwa „rapa” prawdopodobnie została zapożyczona z języka niemieckiego („Rapfen”) w okresach zaborów. W gwarach regionalnych spotyka się też nazwy: „bolek”, „rap”, „chwat” (od charakterystycznego zachowania przy braniu). ? Ciekawostki językowe: Jak różne narody nazywają bolenia? 1. Rosyjski „жерех” (żerech) – żarłoczny drapieżnik Etymologia: Pochodzi od staroruskiego „żereť” (жереть) – „pożerać, łapczywie jeść”, co idealnie oddaje drapieżną naturę bolenia Kultura wędkarska: Rosyjscy spinningiści nazywają go „rzecznym piratem” (речной пират) ze względu na agresywne ataki Regionalne warianty: „Biełorybica” (белорыбица) – w regionie Wołgi „Szerych”…

Brzanka: Mała, Złocista Rybka Europejskich Wód

ZPW Encyklopedia

Brzanka – Barbus meridionalis

Brzanka – Barbus meridionalis Brzanka (Barbus meridionalis) to gatunek ryby słodkowodnej z rodziny karpiowatych (Cyprinidae). Charakteryzuje się wydłużonym, lekko bocznie spłaszczonym ciałem, osiągającym zazwyczaj 25–27 cm długości. Można ją łatwo rozpoznać po smukłym ciele, wąsach (strukturach podobnych do wąsów) w pobliżu ust oraz barwie, która waha się od oliwkowo-zielonej do brązowej, często z ciemniejszym grzbietem i jaśniejszym brzuchem. Występuje głównie w górnej Wiśle oraz jej dopływach, takich jak Soła, Skawa, Raba, Dunajec, Wisłoka i San. Zazwyczaj zamieszkuje czyste, szybko płynące strumienie i rzeki o kamienistym lub żwirowym dnie. Żyje wyłącznie w rzekach z dość silnym nurtem i nie występuje w wodach stojących. Należy jednak zaznaczyć, że według nowszych badań populacje brzanki na terenie Polski i części Europy Środkowej są zaliczane do gatunku Barbus carpathicus, a nie Barbus meridionalis, który rzeczywiście występuje głównie w zachodniej Europie (południowa Francja i północna Hiszpania). Inne blisko spokrewnione gatunki to Barbus petenyi (południe Karpat i Bułgaria) oraz Barbus balcanicus (Półwysep Bałkański). Pokrewne gatunki Barbus petenyi Barbus peloponnesius Barbus carpathicus Barbus balcanicus Brzanka jest często mylona z brzaną (Barbus barbus). Różnice między Brzanką a Brzaną pospolitą Cecha Brzanka (Barbus meridionalis)…

ZPW Encyklopedia

Amur biały – Ctenopharyngodon idella – Grass carp

Amur biały (Ctenopharyngodon idella): Ryba z rodziny karpiowatych (Cyprinidae) Cechy morfologiczne Ciało amura białego jest wydłużone i walcowate, z szeroką głową. Grzbiet ma barwę brunatnozieloną lub oliwkową, boki są jaśniejsze, żółtozielonkawe, często z srebrzystym odcieniem, a brzuch jasny. Otwór gębowy jest położony terminalnie (końcowo), co jest typowe dla ryb roślinożernych. Amur posiada dwa szeregi zębów gardłowych. Łuski są duże, wyraźnie widoczne, z ciemnymi obwódkami, zazwyczaj 40–42 w linii bocznej. Występowanie Gatunek ten jest rodzimy dla nizinnych rzek Chin oraz dorzecza rzeki Amur w Azji. Ze względu na wartość użytkową został introdukowany do wielu krajów Europy, Ameryki Północnej i innych regionów świata. W Polsce pojawił się w latach 60. XX wieku. Pierwsze introdukcje miały miejsce w jeziorach konińskich oraz jeziorze Dgał Wielki na Pojezierzu Mazurskim, skąd ryba rozprzestrzeniła się do innych zbiorników. Właściwości użytkowe Amur biały jest ceniony przede wszystkim jako ryba roślinożerna – tzw. „żywa kosiarka”. Jest hodowany i zarybiany głównie ze względu na zdolność do skutecznego kontrolowania nadmiernej roślinności wodnej w eutrofizujących zbiornikach. W Polsce introdukcja miała na celu ograniczenie zakwitów i zarastania jezior oraz rzek. Wielkość i wiek Amur…

Zezwolenia wędkarskie 2026

Aktualne ceny • Zasady • Pełne listy łowisk

Szybki dostęp do najpopularniejszych zezwoleń 2026 – ceny, zasady i łowiska

Lin (Tinca tinca) – Tench

Sumik karłowaty – (Ameiurus nebulosus) – Brown bullhead

Kleń – (Leuciscus cephalus) – Chub

Boleń – Aspius aspius – Asp

Brzanka – Barbus meridionalis

Amur biały – Ctenopharyngodon idella – Grass carp

Dziękujemy za odwiedzenie ZPW