ZPW - Zachodniopomorski Portal Wędkarski

Jelec – Leuciscus leuciscus – Common dace

Jelec (Leuciscus leuciscus): Ryba Z Rodziny Karpiowatych Charakterystyka i morfologia Jelec (Leuciscus leuciscus) to gatunek ryby z rodziny karpiowatych, który ze względu na swój pokrój bywa często mylony z kleniem lub jaziem. Ciało jelca jest wysmukłe, wrzecionowate, o wyraźnie srebrzystych bokach i białym brzuchu. Grzbiet przybiera barwę stalowoniebieską lub oliwkowoczarną. Przeciętnie dorasta do 15–20 cm, choć rekordowe osobniki osiągają ok. 30 cm. Występowanie w Polsce: Gdzie go szukać, a gdzie nie? Jelec jest rybą reofilną, co oznacza, że jego życie nierozerwalnie wiąże się z prądem wody i wysokim natlenieniem. Najliczniejsze populacje: Występuje w dorzeczach Wisły i Odry. Najliczniej zasiedla rzeki krainy pstrąga i lipienia oraz krainy brzany. Znajdziemy go w czystych, mniejszych rzekach nizinnych i podgórskich o dnie piaszczystym lub żwirowym (np. dorzecza Sanu, Dunajca, Brdy, Drwęcy czy rzek Pomorza Zachodniego). Gdzie go nie znajdą wędkarze? Jelec niemal całkowicie unika wód stojących o grubym dnie mulistym. Nie spotkamy go w silnie zarośniętych, płytkich stawach, starorzeczach bez przepływu oraz w silnie zanieczyszczonych kanałach przemysłowych. Choć bywa w jeziorach, trzyma się wyłącznie stref przybrzeżnych o twardym dnie i czystej wodzie. Dieta i Zachowanie Wbrew niektórym opisom, jelec nie jest typowym drapieżnikiem. […]

ZPW Encyklopedia

Tołpyga Pstra – (Aristichthys nobilis) – Bighead carp

Tołpyga Pstra (Aristichthys nobilis): Szeroko Rozpowszechniony Gatunek Ryby Tołpyga pstra, znana również jako Aristichthys nobilis, to gatunek ryby z rodziny karpiowatych (Cyprinidae). Jest szeroko rozpowszechniona w Azji Wschodniej oraz w Stanach Zjednoczonych. Poniżej przedstawiamy kluczowe informacje dotyczące tego fascynującego gatunku ryby: Występowanie i Charakterystyka Tołpyga pstra występuje głównie w Azji Wschodniej, gdzie północną granicą jej występowania jest system wodny Rzeki Żółtej. Jest także introdukowana w innych regionach, w tym w Stanach Zjednoczonych, gdzie jest hodowana w celach akwakulturowych. Posiada podobne cechy morfologiczne do tołpygi białej, choć ma rzadszy aparat filtracyjny. Jej głównym pokarmem jest zooplankton. Wielkość i Masa Ciała Tołpyga pstra może osiągać imponującą masę ciała, sięgając nawet do około 40 kg. Jest to gatunek ryby o dużych rozmiarach, co sprawia, że jest istotnym elementem w gospodarce wodnej i hodowli ryb. Tołpyga Biała: U góry – Tołpyga Pstra (Aristichthys nobilis): Na dole Znaczenie i Hodowla Tołpyga pstra jest ceniona zarówno ze względu na swoje walory smakowe, jak i na rolę, jaką odgrywa w regulacji ekosystemów wodnych. Jej zdolność do szybkiego wzrostu oraz osiągania dużych rozmiarów czyni ją popularnym gatunkiem do hodowli

ZPW Encyklopedia

Tołpyga biała – (Hypophthalmichthys molitrix) – Silver carp

Tołpyga biała (Hypophthalmichthys molitrix): Ryba Z Rodziny Karpiowatych Tołpyga biała, znana również jako Hypophthalmichthys molitrix, jest słodkowodną rybą należącą do rodziny karpiowatych (Cyprinidae). Jest ceniona ze względu na smaczne mięso oraz odgrywa istotną rolę w ekosystemach wodnych poprzez kontrolę nadmiernego wzrostu fitoplanktonu. Poniżej przedstawiamy kluczowe informacje dotyczące tołpygi białej: Występowanie i Charakterystyka Tołpyga biała jest pierwotnie gatunkiem rodzimym w Chinach i wschodniej Syberii. Jednak została introdukowana w wielu krajach, w tym również w Polsce. W Polsce została sprowadzona w 1964 roku i obecnie licznie występuje w jeziorach i stawach Wielkopolski, Zachodniopomorskiego oraz na Mazurach. Jej ciało jest krępe, wydłużone i bocznie spłaszczone, pokryte bardzo drobnymi łuskami. Płetwa ogonowa jest silnie wcięta, a oczy położone są poniżej linii symetrii ciała. Barwa grzbietu jest ciemnoszara, a boki i głowa zielonoszare, brzuch zaś srebrzysty. Płetwy parzyste są żółtawe, a między płetwami piersiowymi a odbytową występuje ostry, pozbawiony łusek kil. Znaczenie i Zastosowanie Tołpyga biała jest ceniona ze względu na smaczne mięso i jest powszechnie hodowana w celach spożywczych. Ponadto, jest wprowadzana do zbiorników wodnych w celu kontroli nadmiernego wzrostu fitoplanktonu. Jej filtracyjne nawyki żywieniowe mogą

ZPW Encyklopedia

Ukleja – (Alburnus alburnus) – Bleak

Ukleja (Alburnus alburnus) – charakterystyka gatunku Ukleja, naukowo znana jako Alburnus alburnus, to ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych (Cyprinidae). Jest jednym z najpospolitszych gatunków zamieszkujących rzeki, jeziora i zbiorniki zaporowe Europy. Występuje od Francji i Wielkiej Brytanii po Rosję, a także w wysłodzonych wodach przybrzeżnych Morza Bałtyckiego. Odgrywa kluczową rolę jako baza pokarmowa dla większości ryb drapieżnych. Morfologia i cechy diagnostyczne Ukleja posiada smukłe, wydłużone i silnie bocznie spłaszczone ciało. Charakterystyczną cechą są drobne, bardzo luźno osadzone łuski, które przy dotknięciu łatwo odpadają. Grzbiet ma barwę zielonkawą lub szarą, natomiast boki i brzuch są intensywnie, metalicznie srebrzyste. Jak rozpoznać ukleję? Otwór gębowy: Skierowany skośnie ku górze (położenie górne), co jest przystosowaniem do pobierania pokarmu z powierzchni wody. Płetwa odbytowa: Długa, posiada od 17 do 23 miękkich promieni. Rozmiar: Zwykle osiąga 10–15 cm, rzadziej do 20 cm. Tryb życia i dieta Ukleja jest typowym gatunkiem stadnym, przebywającym w górnych warstwach wody. Preferuje wody stojące oraz wolno płynące rzeki. Żywi się głównie planktonem oraz owadami wpadającymi do wody lub wylęgającymi się przy powierzchni. Jest niezwykle ruchliwa, co wędkarze obserwują jako

ZPW Encyklopedia

Sum – (Silurus glanis) – Wels catfish

Sum Europejski (Silurus glanis) – Wielki Łowca Wód Słodkich Sum europejski, naukowo znany jako Silurus glanis, to imponująca ryba z rodziny sumowatych. Jest to jedna z największych ryb słodkowodnych w Europie, osiągająca długość ponad 2 metry i wagę przekraczającą 100 kg. Oto bliższy opis tego fascynującego gatunku: Występowanie: Sum europejski zamieszkuje rzeki zlewiska Bałtyku, Morza Czarnego i Morza Kaspijskiego, aż po rzekę Ren. Introdukowany został również w niektórych krajach Europy Zachodniej, takich jak Francja, Włochy oraz na Półwyspie Iberyjskim. Charakterystyka: Wielkość: Osiąga długość ponad 2 metry i wagę ponad 100 kg, choć zazwyczaj nie osiąga tak imponujących rozmiarów. Ciało: Długie, pozbawione łusek, z dużą głową i szerokim otworem gębowym. Wąsy: Nad górną szczęką posiada dwa długie, a pod dolną cztery krótkie wąsy. Płetwy: Płetwa grzbietowa jest silnie zredukowana, posiadająca tylko 3-5 promieni, natomiast płetwa odbytowa jest bardzo długa i sięga prawie do zaokrąglonej płetwy ogonowej. Zachowanie: Tryb życia: Aktywny głównie po zmroku, dzień spędza nieruchomo na dnie w głębokich miejscach o spokojnym przepływie. Dieta: Jest drapieżnikiem, polującym głównie na ryby różnych gatunków, ale także na gady, płazy, małe ssaki oraz padlinę.

ZPW Encyklopedia

Szczupak pospolity (Esox lucius) – Pike

Szczupak– drapieżna ryba z rodziny szczupakowatych. Żyje w wodach słodkich oraz w słonawych wodach Bałtyku. Osiąga długość do 1,5 m i masę do około 35 kg. Okazy ponad 15-20 kg są rzadkie. Zęby szczupaka są skierowane do środka i bardzo ostre. Linia boczna wyraźnie widoczna, biegnie od płetwy ogonowej, aż do pokryw skrzelowych. W dobrych warunkach rośnie bardzo szybko. Roczny szczupak może ważyć co najwyżej kilogram. Jest świetnie przystosowany do życia wodnego drapieżnika, normalnie nie jest aktywnym myśliwym, choć zalicza się do najbardziej drapieżnych ryb. Czyha w ukryciu między roślinami wodnymi i czeka na przepływającą zdobycz. Większe osobniki mogą aktywnie gonić ławice ryb (na przykład śledzi) w strefie pelagicznej dużych jezior albo Bałtyku. Szczupak wybiera ryby często występujące w jego ekosystemie i dostatecznie duże, „żeby były warte wysiłku”. Wśród szczupaków częstym zjawiskiem jest kanibalizm. Mięso szczupaka jest wysoko cenione, szczególnie w Europie środkowej i południowej, trudne jednak do porcjowania w taki sposób, by uniknąć pozostawienia w mięsie ości. Popularna ryba wśród wędkarzy sportowych ,którego łowią na przynęty naturalne (na żywca) i sztuczne (woblery ,rippery, „blachy” obrotowe, wahadłowe i inne ) Najpopularniejszą metodą połowu

Zezwolenia wędkarskie 2026

Aktualne ceny • Zasady • Pełne listy łowisk

Szybki dostęp do najpopularniejszych zezwoleń 2026

Jelec – Leuciscus leuciscus – Common dace

Tołpyga Pstra – (Aristichthys nobilis) – Bighead carp

Tołpyga biała – (Hypophthalmichthys molitrix) – Silver carp

Ukleja – (Alburnus alburnus) – Bleak

Sum – (Silurus glanis) – Wels catfish

Szczupak pospolity (Esox lucius) – Pike

Dziękujemy za odwiedzenie ZPW